Ein gosbrunnupumpuskipan skal veljast úr veruligum verkætlanardátum, ikki bert úr gosbrunnunavninum. Tað fyrsta at kanna er vatnhædd, tí ein lág garðspray og ein høg fýrakantað jet hava brúk fyri ymiskari pumpuorku. Tað seinna er vatnrúmd. Um fleiri dysur lata upp samstundis, skal pumpan geva nóg mikið av streymi uttan at fáa trýstfallið ov nógv. Pumpan skal eisini passa til koyriháttin. Ein tónleikagosbrunnur kann byrja og steðga nógvar ferðir í eini sýning, meðan ein stillur landslagsbrunnur kann koyra á einum støðugum støði í longri tíð.
Rørleiðin hevur eisini týdning. Langar rør, nógvir albogar og ójavnar rørstøddir kunnu minka um trýstið, áðrenn vatn kemur til stútarana. Til uttandura gosbrunnar hevur pumpan eisini brúk fyri verju móti bløðum, sandi og vánaligari vatngóðsku. Um pumpan verður sett í grøv ella hyl, skulu arbeiðsfólk framvegis hava pláss at lyfta hana út til umvælingar. Ein tónleikabrunnur kann hava brúk fyri pumpubólkum, sum kunnu byrja og steðga eftir skránni, meðan ein lítil garðbrunnur kann bert hava brúk fyri støðugum streymi. At kanna hesi punktini áðrenn bílegging hjálpir til at sleppa undan einum vanligum trupulleika: Vatnformurin á staðnum passar ikki til projekteringstekningina, tí pumpu- og rørskipanin ikki passaðu væl. Tað hjálpir eisini til at halda seinni umvælingararbeiði einfalt, tí tænastuplássið er longu ætlað.







