Eitt alment torgi kann síggja breitt út, men tómt, tá jørðin bert hevur asfaltering og ljós. Ein gosbrunnur uppseting broytir ta kensluna, tí vatnrørsla gevur rúminum eitt miðdepil. Uppsetingin noyðist ikki at steingja gonguleiðina. Í nógvum fýrkantaðum verkætlanum verða stúturnar settar í røðir, bogar ella matrix, so fólk framvegis kunnu fara ígjøgnum staðin, tá skipanin er sløkt. Hetta er gagnligt til handilsgøtur, felagspláss, garðar og hotellinngongd, har sama grund kann brúkast á ymiskan hátt um dagin.
Áðrenn framleiðsluna skal verkætlanartoymið kanna fýrakantaða støddina, drenaguleiðina, kaðalleiðina, pumpurúmsstøðuna og sjónarfjarstøðuna. Hesar smálutir gera av, um gosbrunnurin sær natúrligur út eftir uppseting. Um torgið verður brúkt til vikuskiftistiltøk, skal vatnhæddin halda seg vinalig fyri nærliggjandi vitjandi. Um torgið í høvuðsheitum verður sæð langt burturi, kunnu hægri vatnlinjur og sterkari ljós virka betur. Ein góð ætlan gevur eisini pláss fyri reingerð, tí almenn asfaltering savnar dust, bløð, pappír og smáar steinar eftir dagliga nýtslu. Hetta slagið av uppsetingararbeiði snýr seg ikki bert um vatnformin; tað ávirkar eisini trygdina, viðgerðartíðina, og mátan, fólk brúka torgið í ymiskum árstíðum. Tá uppsetingin verður kannað tíðliga, kennist gosbrunnurin sum ein partur av torginum í staðin fyri eina eyka maskinu.
