Ein dansandi gosbrunnur hevur brúk fyri meira enn eini tónleikafílu og nøkrum fáum pumpum. Vatnmynstrini skulu skipast í bólkar, sum kunnu svara rútmuni í sanginum. Skjótur tónleikur kann brúka stuttar strálur, hoppandi vatn ella skjótar ljósbroytingar, meðan hægri tónleikur kann brúka viftudysur, hægri miðstrálur og mjúk litskifti. Uppsetingin skal geva áskoðaranum eina greiða høvuðslinju í staðin fyri nógvar óskyldar vatnformir.
Til stórar uttandura sýningar hava vindrák og spruttøki eisini týdning, tí høgar jetflogfør kunnu reka móti fólki ella el-lutum. Undir íløgu skal hvør stútabólkur roynast einsamallur, áðrenn alt forritið verður spælt. Hetta hjálpir toyminum at finna veikt pumputrýst, sperraðar dysur, skeivar ljósadressur ella kaðalfeil, áðrenn almenna sýningin byrjar. Tá hvør bólkur er støðugur, kann øll tónleikaskráin stillast smidligari. Skráin skal eisini halda nakrar fáar róligar partar, so sýningin ikki kennist fólkarík frá byrjan til enda.
